=ห้องปฏิบัติธรรมออนไลน์=

์ ยืน เดิน นั่ง นอน กราบ ลุกขึ้นยืน กลับ นั่งลง					เรียนรู้วิปัสสนากรรมฐาน( อาสภมหาเถระ )
ความหมาย การเดินจงกรมไม่ใช่การเดินชมธรรมชาต ิหรือเดินเพื่อการผ่อนคลายร่างกายหรือจิตใจ แต่การเดินจงกรมหมายถึง การเดินไปและเดินกลับอย่างมีสติ เพื่อปรับแต่งอิริยาบถฯ และอินทรีย์ให้มีความเสมอกัน					ก. หลักการปฏิบัติ คัจฉันโต วา คัจฉามีติ ปะชานาติ. เดินอยู่ก็กำหนดรู้ว่า ข้าพเจ้าเดินอยู่
	เดินระยะที่ ๑ ขวาย่างหนอ ซ้ายย่างหนอ โปรดเดินระยะที่ ๑ ขวาย่างหนอ ซ้ายย่างหนอ กำหนดอยากเดินหนอ ๓ ครั้ง ขวา(ให้ยกเท้าขวาขึ้นตรงๆ ทำความรู้สึกเหมือนเอาใจสอดเข้าใต้เท้าแล้วค่อยยกขึ้นเบาๆ) ย่าง (เหยียดเท้าไปข้างหน้าพอประมาณ) หนอ (เหยียดเท้าลงติดกับพื้นให้เท้าทั้งสองรองรับน้ำหนักตัวเสมอกัน)				ข. วิธีปฏิบัติ ๑. สายตาเตรียมไว้มองไกลประมาณ ๒ - ๓ เมตร ๒. จิตจดจ่ออยู่ที่อาการเคลื่อนไหวของเท้าสติกำหนดรู้ ๓. คำบริกรรมในใจกับอาการเคลื่อนไหวต้องไปพร้อมกัน
		เดินระยะที่ ๒ ยกหนอ เหยียบหนอ			๔. ขณะที่เดินอยู่ ถ้ามีสภาวธรรมอย่างอื่นที่ชัดเจนมากกว่าแทรกเข้ามา ควรหยุดกำหนดอาการเดินชั่วคราว จากนั้นตั้งใจกำหนดอารมณ์ที่แทรกเข้ามานั้น จนกระทั่งดับไป เสื่อมไป หรือไม่ชัดเจนแล้วจึงค่อยกลับมากำหนดอาการเดิน ต่อไป ๕. เดินช้า ๆ แต่อย่าบังคับมาก จิตใจจดจ่อ มีสติกำหนดรู้อย่างต่อเนื่อง
			เดินระยะที่ ๓ ยกหนอ ยา่งหนอ เหยียบหนอ		ค.สิ่งที่ควรจะงดเว้นขณะเดินจงกรม ๑. ไม่นิยมหลับตา หรือสอดส่ายสายตาเพื่อหาอารมณ์ ๒. ไม่ควรก้มมากเกินไป หรือจดจ้องจนปวดต้นคอ ๓. ไม่เชิดหน้า หรือเดินแกว่งแขน ๔. ไม่เกร็งเท้าหรือขาจนเกินไปในขณะเดิน ๕. ไม่บริกรรมสิ่งอื่นๆ ที่ไม่ตรงกับสภาวะของการเดิน ๖. ไม่เพ่งสัณฐานบัญญัติของเท้า หรือกำหนดพอง-ยุบ
				เดินระยะที่ ๔ ยกซ่นหนอ ยกหนอ ย่างหนอ เหยียบหนอ	ง. ข้อยกเว้นบางกรณี ๑. เดินเร็ว ๆ เพื่อแก้ความง่วง ๒. เดินช้ามาก ๆ เพื่อให้จิตเป็นสมาธิและเห็นการเกิดดับชัดเจน ๓. ออกเสียงหรือบริกรรมด้วยวาจา เป็นการฝึกให้รู้วิธีปฏิบัติเท่านั้น ๔. เดินมองธรรมชาติเพื่อแก้สภาวะบางอย่าง ๕. ทำกายบริหารเพื่อการผ่อนคลายเป็นบางครั้ง ข้อมูลจาก วัดภัททันตะอาสภาราม
					เดินระยะที่ ๕ ยกซ่นหนอ ยกหนอ ย่างหนอ ลงหนอ ถูกหนอ

เดินระยะที่ ๖ ยกซ่นหนอ ยกหนอ ย่างหนอ ลงหนอ ถูกหนอ กดหนอ